Nijmegen Fiets voor elkaar
Met hart en ziel

‘Goed voor de samenleving én goed voor mezelf!’

28 februari 2019

“Mijn vrijwilligerswerk bij de Voedselbank brengt mij wat ik ervan verwachtte: werken voor een goed doel, contacten met collega-vrijwilligers én ik moet fysiek aan de bak. Op al die gebieden kom ik bij de Voedselbank aan mijn trekken. Ik was meteen enthousiast.”

Aan het woord is Jos van de Pas, in het dagelijks leven financieel medewerker bij de afdeling Milieu van de gemeente Nijmegen. Enkele jaren terug ging hij op zoek naar vrijwilligerswerk. “In mijn gewone baan doe ik veel zittend werk, het is een echte ‘hoofdbaan’, met financiën en cijfers, dus veel nadenken. Mijn vrijwilligerswerk bij de Voedselbank geeft juist fysieke voldoening.”

Wat voor werk doe je bij de Voedselbank?
“Ik werk elke twee weken een middag in de loods waar de voedselpakketten worden samengesteld. Die gaan vervolgens naar de zeven uitgiftepunten in Nijmegen, Elst en Zetten. Daar komen de klanten van de Voedselbank ze ophalen. Het is geen echt zwaar werk, maar je bent wel voortdurend in beweging. Ik begin ’s middags met het leegmaken van de groothandelsverpakkingen. Die verdelen we later over de kratjes voor de klanten. Een deel van de kratjes laden we alvast in busjes voor het vervoer naar de afgiftepunten.”

“Ik loop veel, sjouw veel, vier uur lang ben ik fysiek in touw. Alle spieren komen daarbij wel aan bod, lopen, staan, tillen, bukken. Zie het maar als een algehele ‘workout’. En het mooie is: dankzij dit werk hoef ik niet naar de sportschool en dien ik tegelijkertijd een goed doel! Vaak wanneer ik van de Voedselbank naar huis fiets, voel ik me lekker relaxed, omdat ik mijn hoofd leeg kon maken.”

Waarom heb je gekozen voor de Voedselbank?
“Ik was altijd al milieubewust en maatschappelijk betrokken. Sociaal onrecht, grote verschillen tussen arm en rijk. Het is natuurlijk jammer dat er een Voedselbank moet zijn. Maar gegeven dat feit is het wel een belangrijk hulpmiddel voor mensen die het moeilijk hebben. Met een voedselpakket hebben ze weer een paar dagen te eten. Het is eigenlijk een aanvulling op hun inkomen.”
“Dat mensen te weinig geld hebben om eten te kopen, gaat me aan het hart. Je kunt natuurlijk niet iedereen helpen, maar voor mij is dit vrijwilligerswerk een manier om mijn steentje bij te dragen. En tegelijkertijd doet het mij fysiek en mentaal ook goed.”

In Nijmegen wordt veel vrijwilligerswerk gedaan, in diverse sectoren van de samenleving. Vind je dat een goede ontwikkeling?
“Ja, je hebt in Nijmegen heel veel maatschappelijke netwerken, grote en kleine clubjes, die van alles doen. Maar het zou nog beter zijn als er wat meer dwarsverbanden werden gelegd. Je hebt clubjes die iets doen voor eenzame mensen, voor mensen die te dik zijn of voor het milieu. Maar die dingen zou je allemaal kunnen combineren.”

Kun je voorbeelden geven?
“Als je eenzaam bent, kan vrijwilligerswerk je onder de mensen brengen. Fysiek bezig zijn, zoals ik bij de Voedselbank, is ook goed voor mensen die meer willen bewegen. Al het zwerfafval in de stad en de natuur, dat kun je allemaal niet individueel oplossen. Maar als je het samen doet, help je het milieu én jezelf, want je bent onder de mensen én lekker fysiek in beweging. Als je er open voor staat is er altijd vrijwilligerswerk te vinden waar je je lekker bij voelt. En dan snijdt het mes aan twee kanten!”

Je leven weer op de rails krijgen

30 januari 2019

Crisis

Soms gaat het mis. Totaal onverwacht. En dan gaat ook opeens álles mis. Je verliest je baan, je partner, je moeder, je huis. Niet gek dat je dan in een neerwaartse spiraal terecht komt. En het is dan fijn als je op andere mensen kunt terugvallen. Mensen die je overeind helpen en weer op weg helpen. Lees het persoonlijke verhaal van Arnold.

Het was 2002. Arnold was 50 jaar, getrouwd en had een goede baan als projectmanager ICT. Het bedrijf waar hij werkte ging failliet. Arnold raakte werkloos. In de vijf jaar erna stuurde hij minstens 400 sollicitatiebrieven. Als het er niet meer zijn. Maar Arnold kwam niet meer aan de bak. ‘Het was een combinatie van mijn leeftijd, de sector en heel veel pech’.

Veel verloren

Privé kreeg hij namelijk ook veel te verduren die periode. Zijn vrouw overleed in 2004 na een strijd van acht jaar aan borstkanker. Ook verloor hij zijn moeder en zijn zus. Om zijn kansen op werk te vergroten verhuisde Arnold in 2007 naar Nijmegen. Daar vond hij een baan als callcenter medewerker. Niet precies wat hij voor ogen had, maar het was tenminste iets. Helaas raakte hij die baan na een aantal jaren ook kwijt.

Onder de armoedegrens

Arnold kwam in een neerwaartse spiraal terecht. Door zijn onstabiele werksituatie die nu al acht jaar duurde had hij inmiddels schulden opgebouwd. Hierdoor raakte hij zijn koophuis kwijt. Financieel ging het erg slecht. Hij leefde in die tijd onder de armoedegrens.

Te trots

Via via kwam hij toen in 2012 in aanraking met de Voedselbank. Arnold vertelt hoe dat ging: ‘Ik wilde brood op de plank. Maar ik was te trots om erheen te gaan. Ik schaamde me, wilde het eigenlijk niet. Stel nou dat bekenden zien dat ik daar naar binnen ga. Heb het heel lang uitgesteld voordat ik contact zocht met de Voedselbank’.

Gezonde voeding

Gezonde voeding is je basis. Als je dat niet hebt, hoe kun je dan nadenken over een nieuwe baan, je leven weer oppakken? Toen Arnold eenmaal de stap had gemaakt naar de Voedselbank ging het snel weer beter met hem. Hij zag ineens weer opties. Wilde niet langer stilzitten.

Mindfulness

Een jaar later kon hij weer op eigen benen staan. Hij zocht hulp voor zijn schulden, volgde een opleiding mindfulness en gaat nu anderen die in hetzelfde schuitje zitten coachen. ‘Ik vind het schandalig dat er 1 miljoen mensen onder de armoedegrens leven. Ik kan me daar heel boos over maken. Die mensen wil ik op mijn manier helpen. Mijn ervaring is: als je wil, dan is er heel veel mogelijk.’

*De huidige partner van Arnold heeft ontzettend veel voor hem betekend de afgelopen jaren. Zij heeft hem bij alles wat op zijn pad kwam gesteund. Ook zij heeft een grote rol gespeeld in wie Arnold nu is en hoe hij in het leven staat.